In al haar eenvoud een groots afscheid

September 2026

Meneer was ernstig ziek. Mevrouw had beginnende dementie. Een reden voor hem om een en ander voor te bereiden. Enkele jaren geleden kwam ik bij dit oudere echtpaar op bezoek. De kinderen woonden verder weg. Het was duidelijk dat nog geen enkele vorm van zorg in beeld was. Voor beiden niet.

De situatie van meneer verslechterde en ik maakte kennis met de kinderen. Ze hadden geen idee hoe vergevorderd de dementie van moeder was. Vader was mantelzorger geweest en had de situatie beter voorgedaan dan deze daadwerkelijk was. Dit zie ik regelmatig. Mevrouw was ervan overtuigd dat zij na zijn overlijden meteen naar een lokale zorginstelling kon. Haar man had haar dat meerdere keren verteld om haar gerust te stellen. Ze begreep dan ook niet waarom dat ineens niet mogelijk bleek. Er was echter nog geen casemanager in beeld, laat staan dat ze op een wachtlijst stond.

Bestuursfuncties

Meneer had een groot netwerk. Gekozen werd daarom voor een niet-besloten uitvaart. De overlijdensadvertentie bereikte veel mensen met wie hij in vele bestuurlijke functies had samengewerkt. Alle belangstellenden pasten maar net in de aula van het crematorium.

Herkenning

Hoe anders was het afscheid van mevrouw. Met veel zorg van haar kinderen, die beurtelings bij haar woonden, en thuiszorg heeft zij nog een jaar thuis kunnen wonen voordat er plek was in een zorginstelling. Inmiddels herkende ze niemand meer en leefde ze in haar eigen wereld. Alleen haar kinderen en kleinkinderen kwamen nog op bezoek. Ze was altijd blij als ze hun nabijheid voelde.

Persoonlijk

Na haar overlijden verzorgden we haar, legden haar in de kist en brachten haar over naar het uitvaartcentrum. Haar kinderen wilden net zo’n warm en persoonlijk afscheid als bij vader, maar nu in kleine kring. Zo togen we met elf personen (kinderen, partners en kleinkinderen) naar het crematorium. Het was een prachtige zonnige dag. We besloten buiten te gaan zitten. Haar muziek klonk op het terras, tafels werden aan elkaar geschoven en moeder voelde dichtbij. Geen sprekers; de vele fotoalbums spraken voor zich. Honderduit werd er gepraat, herinneringen opgehaald, gelachen en gehuild. Er werd taart gegeten en getoost op haar leven.

Waar zijn overlijdensadvertentie een uitnodiging was, was die van haar een kennisgeving. Voor beiden een passend afscheid,

Natasja Kroese
Boom afscheidszorg
www.boomafscheidszorg.nl
06-22999396