Beste Natasja,

Jouw persoonlijke aandacht en professionele aanpak hebben ons ontzorgd in een verdrietige tijd. Dank je wel voor het helpen met organiseren van de uitvaart van Hetty en voor je zorg aan ons als familie.

Familie Visser

Beste Natasja,

Wat hebben wij een steun gehad aan jou bij het afscheid van mijn zus Ada. Je was er steeds op het juiste moment, met de juiste oplettendheid en aandacht en daarbij constant overzicht houdend op het geheel. In je prachtige werk willen we je kracht en wijsheid toewensen. Over tact hebben we het even niet. Daarover beschik je in overvloed.

Alle goeds.

Familie Langbroek

(1/2)

Bijna drie maanden.

Ik weet niet waar die tijd is gebleven.. maar het voelt als paniek, een hoge dosis adrenaline, en vermoeidheid zonder slaap. Daarnaast ben ik onderdeel geworden van een club mensen waar ik nooit van had verwacht daar toe te behoren. Dat is een rare wereld.. ook al neemt de paniek in heftigheid af. In die afgelopen drie maanden heb ik ook mensen mogen ontmoeten die warm zijn, luisteren en zien. Één van die mensen is Natasja.. de drijvende kracht achter Boom afscheidzorg. Zij en ik waren elkaar al wel eens zijdelings tegengekomen, en hadden al eens een kop thee met elkaar gedronken. Terugkijkend op de week die volgde op Mark zijn overlijden ben ik zo ontzettend dankbaar dat ze ons bij heeft gestaan.

(2/2)

Er was geen, dat kan niet, maar een, wat voor jullie goed voelt. En dat is zo ontzettend fijn!
Verder nam ze alle regelzaken over zodat wij ons bezig konden houden met dat wat voor ons op dat moment belangrijk was.. afscheid nemen van Mark. En in een wereld die van regels en geregel aan elkaar hangt is dat goud waard. Ook de woorden; Marloes, je mag me altijd bellen, ook al is het midden in de nacht zijn zo ❤️..

Ik gun een ieder die met overlijden te maken heeft een Natasja.. en zich niet laten lijden door de grote verzekeraars want je hebt altijd een keuze.

Wou je laten weten hoe bijzonder ik het afscheid van mijn zus Hillegonda ervaren heb. Inhoudelijk aan Anja maar overall aan jou. Je was er aldoor, bij alles, maar ik zag je nergens.

Het is een ‘ samen afscheid ‘ geworden met bewoners en medewerkers en familie en dat wordt een warme herinnering.

Ook in de voorbereiding gaf je me het gevoel dat ik mee mocht bedenken en tegelijkertijd hield je structuur tot en met het laatste stukje Usselo.Dat was heel fijn…met veel respect een dank je wel Majette.

Hartelijke groet, Nelleke.

(1/3)

De dood van mijn Hans was een enorme storm; een storm die plotseling opstak en alles omver blies. Alles, behalve Natasja. Zij kon de storm niet tot stilte brengen, maar wist wel de kracht en richting te veranderen.

Wat daarbij hielp? Dat ze met zulke prachtige, persoonlijke ideeën kwam. Mijn man in een grauwe rouwauto laten rijden naar de uitvaart – nog vóór ik überhaupt toe was aan die afschuwelijke gedachte, zei Natasja: ‘Hij past in zijn eigen bedrijfsbus, ik heb er al even omheen gelopen om dit te checken …’

(2/3)

De kist dragen, ook zoiets. Zie je het voor je, je dierbaarste die met 6 onbekende dragers een kerk binnenkomt? En die hem in het graf laten zakken? No way! Dus bedachten we dat zijn visvrienden dit misschien wilden. Die zeiden meteen ja.

En dan het opbaren en condoleren – ik wilde écht geen afspraak maken met een rouwcentrum om op bezoek te mogen bij mijn eigen man! Hem thuis hebben, in de woonkamer, leek me de enige logische plek. Maar Natasja zag z’n thuiskantoor. Mét zijn vislaarzen en zijn net klaargemaakte vishengel – klaar voor vertrek.  Ze zei: ‘Waarom doe je het niet hier? Deze plek ádemt Hans.’ En zo eindigde hij dus met zijn hoofd op zijn eigen viskussen. Met zijn eigen visslaapzak over zich heen. En omringd door alles waar hij voor leefde.

(3/3)

De avond na de condoleance, nog voor de uitvaart, kwam er een nieuwe storm: enkele ontevreden schoonfamilieleden. Opnieuw was het Natasja die de wind van richting liet veranderen, wist te relativeren en me gerust kon stellen.

Tijdens de uitvaart zelf nam ze zijn vistas mee en legde ze die liefdevol naast zijn kist. Dít was Hans. En dit was zíjn afscheid. Met dank aan Natasja, die de inspiratie en moed gaf om het levensthema ‘vissen’ te verweven. Het was helemaal af toen Hans zijn zoon het lied van Piet Römer en André Hazes liet horen: ‘Er is maar één ding dat ik nooit zou willen missen: vissen’.

Nou ja, Hans had ik natuurlijk niet willen missen. Maar nu het dan toch moest, dan graag mét de ideeën en rust van Natasja.

Loes Grooters

(1/3)

Mijn vader en moeder zijn zeer kort na elkaar overleden. In deze rollercoaster is het dan zo fijn om een goede uitvaartleider te hebben. Dat maakt zoveel verschil. Zowel mijn vader als moeder waren terminaal. Ik besloot dan ook om naar het uitvaartfestival in de Zwanenhof te gaan, georganiseerd door Natasja. Ik kende haar nog niet. De sfeer was prettig en de standhouders ook. Hier was een uitvaart zeker geen taboe. Ik dacht: als je dit kunt organiseren met zulke prettige mensen om je heen, dan moet het met regelen van een afscheid ook goed komen.  Een week later overleed mijn moeder. In overleg met mijn zus belde ik Natasja en gelukkig had ze tijd en ruimte. Ze zei meteen: “zal ik nu meteen naar jullie toe komen?”

(2/3)

Met veel liefde en zorg verzorgde ze direct ‘s avonds een respectvolle uitgeleide. Ook in de dagen erna regelde ze alles tot in detail. Ze bracht helderheid, rust en lichtheid in de dagen waarop er zoveel op je afkomt. Ze kwam met creatieve oplossingen. En bovenal was ze vooral mens en heel erg zichzelf. Niet dat plechtige en afstandelijke. Zo maakte ze het voor onze kinderen ook een stuk gemakkelijker en lichter en vooral “normaal”. Met een lach en een traan hebben we alles kunnen regelen. Een duidelijk draaiboek. Fijn voor iedereen. Ruimte voor onverwachte zaken. Aandacht voor de minder mobiele gasten. Aandacht. Dat is een kernwoord. Wij keken terug op een mooie uitvaart, hoe verdrietig ook. En wat we terug hoorden van de genodigden was: “wat fijn! Zo kan het ook!”